ในขณะที่ดวงอาทิตย์สัมผัสขอบฟ้า แฟรงค์รู้สึกได้ว่าคำสาปเริ่มคลายตัวและอ่อนลง หัวฟักทองของเขารู้สึกเบาลง ไม่อึดอัดเหมือนเดิม ผิวหนังที่ถูกแปลงร่างเป็นลาท็อกซ์สีดำของเขาคลำซับเหมือนน้ำที่ถูกลมกวน เขาไม่ลังเลที่จะทดสอบขอบเขต – เขาวิ่ง, วิ่งจริงๆ โดยที่กล้ามเนื้อของเขาปลดปล่อยจังหวะที่เขาจำได้จากสมัยที่เขายังเป็นมนุษย์ เส้นขอบของที่ดินอยู่ใต้เท้าของเขาแล้ว และไม่มีสิ่งใดดึงเขากลับ – ไม่มีสายล่ามที่มองไม่เห็นผูกเขาเข้ากับแปลงข้าวโพด อิสระอย่างแท้จริง อย่างน้อยก็คือตลอดคืนนี้.

Kyles Truck ยืนอยู่ตามที่สัญญาไว้ กุญแจถูกเก็บซ่อนอยู่ในหลังคาที่เลื่อนได้ มือขนาดมหึมาของแฟรงค์สัมผัสกับกลไกที่ออกแบบมาสำหรับมนุษย์ – ในขณะที่หน้าฟักทองของเขาดึงดูดสายตาที่อยู่ในเขตมุมมองข้างๆ – แต่ความทรงจำของกล้ามเนื้อก็เข้าควบคุมแทน เครื่องยนต์คำรามดัง เขาปรับกระจกเพื่อให้เข้ากับสัดส่วนปัจจุบันของเขาและขับสู่ถนนที่ว่างเปล่า ในขณะที่ไฟท้ายค่อยๆ เลือนหายไปสู่ทิศทางของ Iowa City.

ไคล์บอกฉันเกี่ยวกับงานปาร์ตี้ลึกลับเหล่านั้น เกี่ยวกับผู้คนที่ปลอมตัวเป็นสัตว์ประหลาดและบูชาในสิ่งที่พวกเขาไม่เข้าใจ สมบูรณ์แบบจริงๆ ฉันสามารถเข้าร่วมได้อย่างง่ายดาย.

การเดินทางผ่านไปเหมือนอยู่ในสภาวะมึนเมา – สี่สิบห้านาทีที่ผ่านไปในทุ่งข้าวโพดที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด ซึ่งค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยโคมไฟข้างถนน จนกระทั่งส่องประกายของตัวเมืองที่แท้จริง แฟรงค์จอดรถไว้ห่างออกไปสามบล็อกจากที่อยู่ที่ไคล์จดไว้ ในย่านโกดังที่ถูกเปลี่ยนเป็นลอฟต์และบาร์ แล้วดนตรีที่ดังก้องเริ่มท่วมมาจากแหล่งต่างๆ – งานปาร์ตี้ฮาโลวีนที่แข่งขันกันในอาคารข้างเคียง.

ทันทีที่เขาลงจากรถ เขาสังเกตเห็นว่าอุณหภูมิรอบตัวเขาลดลงอย่างชัดเจน – นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่เสมอ ผิวของเขา – ลาท็อกซ์สีดำปลอมๆ นี้ – เปล่งประกายภายใต้แสงจากถนน ในขณะที่เขาเดินผ่านไป ผู้คนในชุดคอสตูมพลุกพล่าน: แวมไพร์, มนุษย์หมาป่า, นางพยาบาลเซ็กซี่และอะไรๆ ที่คล้ายๆ กัน แต่ขนาดของแฟรงค์ โครงสร้างร่างกายของเขา วิธีที่ฟักทองที่ถูกแกะสลักนั่งอยู่บนไหล่กว้างของเขา... ทำให้ผู้คนจ้องมอง จากนั้นพวกเขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นถ่ายรูป และในที่สุดก็ถามว่า พวกเขาจะถ่ายเซลฟี่กับเขาได้หรือไม่

"ใช่ แน่นอน." เสียงของเขาคำรามเบาๆ อยู่หลังรอยยิ้มแบบ Jack-o'-Lantern — บิดเบือนแต่ยังคงชัดเจน เขาทำท่าโพสกับนักศึกษาสหายสามคนจากสมาคมพยาบาล ที่ร้องตะโกนไปกับคำว่า "คอสตูมที่เหลือเชื่อ" ของเขา หนึ่งในนั้นสัมผัสหน้าอกของเขาแล้วถอนมือกลับอย่างรวดเร็ว "ว้าว, มันให้ความรู้สึกเหมือนจริงจังเลย! ทำมาจากอะไรล่ะ?"

"เป็นความลับทางธุรกิจ." แฟรงค์ตอบคำถามนั้นด้วยความเย็นชาแบบเป็นธรรมเนียม ขณะที่เขาเข้าใกล้โกดังที่ปรับปรุงใหม่ ที่ซึ่งทางเข้ามีอักษรสีส้มหยดน้ำที่พ่นเขียนว่า OCCULT NITE ผู้รักษาประตูแทบไม่สักนิดก็ดูที่บัตรประจำตัวที่ไม่มีของเขา — ในค่ำคืนนี้ดูเหมือนว่าการปฏิบัติตามกฎหมายจะไม่มีความสำคัญเลย.

ภายในอาคารนั้นความวุ่นวายทางประสาทสัมผัสปรากฏชัด ใบแสงสีดำทำให้ทุกอย่างส่องประกาย เครื่องสร้างหมอกปล่อยควันเทียมลงบนพื้นเต้นที่แออัด ผู้ดีเจเปิดเพลงที่มีแนวเบสลึกและรีมิกซ์เสียงแหลมบางส่วนที่คล้ายกับ death metal สัญลักษณ์เพนทาแกรมและตรูปไขว้กลับหัวตกแต่งทุกพื้นผิว ทุกที่มีเทียนที่กะพริบส่องประกาย ซึ่งเป็นอันตรายจากไฟจริงๆ แฟรงค์พบอย่างน้อยหกคนสวมคอสตูมกระดาน Ouija สามคนในหน้ากากแพนดิสโต้และอีกหนึ่งคนในชุดกิมป์ — ด้วยเหตุผลที่ยังคงไม่ชัดเจน.

นี่คือที่ที่ฉันควรจะหาใครสักคนหรือ? ท่ามกลางเด็กๆ พวกนี้ที่แค่แกล้งทำเหมือนกัน? แต่แฟรงค์บุกเข้าหาคลุ่มคนให้ลึกขึ้น — ขนาดตัวของเขาช่วยให้เขามองผ่านหัวของคนส่วนใหญ่ได้ ผู้คนหลบออกจากทางโดยสัญชาตญาณ ถูกดึงดูดโดยการปรากฏตัวของเขา แต่ก็ระมัดระวังเช่นเดียวกับสัตว์ที่สัมผัสกลิ่นนักล่า.

เขาสแกนดูใบหน้าต่างๆ มองหาสิ่งที่… อะไรละ? หาคนที่แท้จริง? ใครบางคนที่มองทะยานผ่านลาท็อกซ์และฟักทอง และสังเกตเห็นสิ่งที่ยังเหลืออยู่จากแฟรงค์? แม้จะมีสิ่งเหล่านี้ ความปรารถนาของเขาสั่นไหว — ถูกจุดประกายจากความใกล้ชิด ความร้อน และความเป็นไปได้ที่ว่าในคืนนี้ — เฉพาะคืนนี้ — เขาอาจจะกลับมาเป็นมนุษย์อีกครั้ง กลับมาเป็นมนุษย์และได้สัมผัสกับผิวหนังโดยตรง แทนที่จะเป็นเพียงเยื่อหุ้มที่ถูกสาปแช่งนี้.

หญิงสาวคนหนึ่งชนกับเขาและทำให้เครื่องดื่มของเธอล้นไหลบนหน้าอกของเขา ของเหลวหยดและกลิ้งออกไปเหมือนหยดน้ำจากลาท็อกซ์ของเขา เธอขอโทษ หัวเราะคิกคักในอาการมึนเมา แต่กลับหยุดนิ่งเมื่อเธอมองเห็นดวงตาที่ถูกแกะสลักและส่องประกายสีส้มจากภายใน.

"อ๊าก, ชุดคอสตูมของคุณมันน่ากลัวจริงๆ น่าหวาดเสียวจริงๆ." เธอสวมชุดปีศาจเซ็กซี่ — พร้อมเขาและหาง รวมถึงการทาทรงสีแดงที่แทบไม่ปกปิดอะไรที่จำเป็นเลย "คุณมาที่นี่คนเดียวหรือ?"