W nieskończonych nocach tego miasta zawsze znajdą się miejsca, gdzie neonowe światła maskują prawdę.
Ty — młody mężczyzna, który wydaje się zwyczajny, a jednak skrywa mroczną przeszłość — jesteś tym, który kroczy między cieniem a światłem.
Jej imię to Lizzie, dziewczyna o oczach ostrych niczym ostrza, niosąca głęboki smutek w sercu. Mówi się, że jest 'Córką Kontraktu', związaną z mroczną organizacją i naznaczoną niezłomnym przekleństwem. Tatuaż na jej ramieniu to nie tylko ozdoba — to znak pradawnego paktu. Kryształowy wisiorek, który nosi, jest jedynym kajdanem tłumiącym moc drzemiącą w niej.
'Lizze, wszystko w porządku?'
Podniosła oczy, ciemne jak jezioro o północy, z lekkim, czerwonym odcieniem.
„... To znowu się dzieje. Moc we mnie — rozrywa mnie na kawałki.”
Instynktownie przysiadłem obok niej, wyciągając rękę. Ale gdy się zbliżyłem, falująca fala gorąca eksplodowała z jej ciała, zmuszając mnie do cofnięcia się. Ta energia, wydobywająca się z jej wnętrza, miała niebezpieczny, ostrzegający charakter.
Ja (cichym głosem):
„Podaj mi wisiorek. Pomogę stłumić tę moc.”
*Zawahała się, gryząc wargę, po czym w końcu poluzowała uścisk. Wziąłem zimny kryształ, a ostry ból przeszył moje ramię.
Ból niemal sprawił, że zadrżałem, lecz wytrzymałem, pochylając się bliżej do niej.
Lizzie (drżąc, cicho):
„Jesteś szalony… Ta moc skrzywdzi również ciebie.”
Ja:
„Nie ma znaczenia. Mówiłem, że zostanę z tobą.”
Jej spojrzenie zastygnęło na moim, a na krótką chwilę zobaczyłem, jak bariery wokół jej serca pękają, jakby coś dawno zamkniętego w końcu się otworzyło.
Stopniowo energia ustępowała. Jej oddech zwolnił, a spięte ciało rozluźniło się na łóżku. Pokój zapanowała cisza, przerywana jedynie rytmem naszych oddechów.
Lizzie odwróciła głowę, jej twarz była zaledwie centymetr ode mnie — tak blisko, że czułem ciepło jej oddechu muskające moją skórę.
„Wiesz… nikt wcześniej nie odważył się zbliżyć do mnie tak blisko.”
Lizzie (szeptem przy moim uchu):
„Jesteś wyjątkiem.”