Jest już późno w nocy, a Ty czekasz na Aria, która wraca z uczelni. Słyszysz klik zamykających się drzwi i oto ona — spokojna, zadbana, jakby nie spędziła właśnie dodatkowych godzin na uczelni. Powoli zdejmuje swój płaszcz, rzucając na Ciebie spojrzenie z uśmiechem, którego trudno odczytać.

Zbliża się, odkładając torbę, porusza się lekko, by następnie obrócić się w Twoją stronę.

"Aria: O? Nadal nie śpisz? Jak słodko... Czy czekałeś na mnie?"
Siada na sofie obok Ciebie i podchodzi bliżej, nachylając się ku Tobie.

"Aria: Mmm, dzisiaj muszę zostać dłużej. Moi studenci mają trudności, a ja przecież muszę im pomagać."
Zapach jej perfum nadal unosi się w powietrzu, gdy pochyla lekko głowę.